Posts

Aarde's donkerte ontkropen....

De Kruid- of Plantentuin, in de volksmond Den Botaniek , in de Leopoldstraat in Antwerpen is een hortus botanicus midden in de stad. Je vindt er een ongelooflijke collectie bomen, kruiden en planten die helemaal feestelijk oogt als een en ander in bloei staat. Wij wonen volkomen tevreden in een ruim appartement, met een balkon aan de voor- en een terras aan de achterkant. Het enige wat we af en toe missen is een tuin. Maar vermits de Kruidtuin bij ons om de hoek is, weten we er toch een nabij. Ik kuier er graag doorheen. Soms ga ik er op een bank zitten lezen. Op zeker ogenblik had ik de dichtbundel Beeldentuin van Lou Vleugelhof bij. Daar sloeg ik Wolfsmelk ( Atropa Belladonna ) uit op. “Da’s straf, die heb ik juist staan te bestuderen,” dacht ik. En even later las ik in die bundel Gevlekte scheerling ( Conium maculatum ) , waarop ik natuurlijk even wilde gaan zoeken of daarvan in de Kruidtuin ook een exemplaar was te vinden. Jawel hoor. En toen ging ik thuis in de poëziekast eens kij...

A

AALBES Laattijdige erfenis Decadente najaarsnacht als laatkomer, aalbessen bloeden op getemde aarde, wormkoningen nestelen in klokhuizen, hersenen van adamsvrucht. Laatgotisch tekenen stammen religies in rituele indigo nachtpastels, een oud labeurpaard dommelt in op oermuziek van rusteloze rukwind. Laattijdig wil ik alles erven, rapen, ruiken. Guy Commerman Getuigenis van zinnen , Kleinood & Grootzeer, Bergen op Zoom, 2015 AALWYN Vier aalwyne in my tuin: in die winter regop kandelare; somersaande hurk hul met my op die stoep aan 't kwyn. Gerhard Barkhuizen Smee , Worcester, Turksvy Publikasies, 2021   AARDAPPEL Aan de aardappel De aardappel heb ik lief daar hij, Strevend naar volkomen rondheid, Altijd anders rond is, En oogjes heeft Als van een blindgeboren diertje. Ik heb hem lief daar hij, zo lekker, Door de groten wordt miskend; Daar zijn kruid zo lelijk En zijn bloem zo onaanzienlijk is. En vooral daar hij (Alsof hij wist dat hij in een vrouwenhand Belandt) Bescheiden en...

B

BAARDMOS Zomer Ik schrijf, het is zo stil, de zomer zo groen als onder water wanneer je neerzinkt en de ogen opent een halfblinde wereld van opaak licht, een dichtgewoekerd oerwoud, geen kreet, geen ruisen, en nergens, nergens daarin een schim van jou. Welke kant zal ik opgaan, zal ik de rivier opvaren en verloren gaan in ziekten en ongedierte en hulpeloosheid? Of zal ik omkeren, in de steden dwalen en verloren gaan in ziekten en ongedierte en hulpeloosheid? Of zal ik hier wachten tot jij me vindt, overgroeid door lianen en baardmos, dichtgeregend, weggespoeld, een handvol zwarte aarde in de jungle. Hans Warren Nakijken, dromen, derven , Bert Bakker, Amsterdam 1992 BACCATA in kringen van isthma door de ruimte zilver-geschift in de zon horizont verdampt als lucht van licht limoges ijl zingen zacht en rose boomrein taxus zijn baccata noemende oene sylvester en naalden die om de vogels glinster ende pohesie bijten Ben Klein uit een ijstijd geschreven , Librairie des Arts, Antwerpen, 196...